تنها برای دل یگانه فرزندم امیر حسام

پسر مهربان من سلام   دیشب که خواب بودی بعد از یک خانه تکانی نسبتا موفق تصمیم گرفتم که به راهروی خانه مان که آینه دارد استیکر بچسبانم تا زیباتر شود و انصافا هم که خیلی زیبا شد صبح هنوز چشم هایت را باز نکرده بودی که استیکر ها را دیدی و ذوق زده شروع کردی به صداهای دوست داشتنی درآوردن و بوسیدن استیکرها و نشان دادنشان به من چنان می خندیدی و رویشان دست می کشیدی و ذوق می کردی که انگار مامانت بزرگ ترین تغییر دنیا را توی راهروی کوچک خانه شان داده باشد و نمی دانی با نشان دادن این ذوق کودکانه ات چه قدر دانی بزرگی از شب بیداری دیشب من کردی آنقدر که تا همین الان پر از انرزی هستم و دلم می خواهد تمام دیوارهای خانه را پر بکنم از استیکرهایی که دوبار...

پسرم سلام   امیر حسام جان از این به بعد البته فقط گاهی می توانی مامان را مدافع حقوق بشر یا حامی مظلومان یا کلانتر محل یا یک چیزی توی همین مایه ها صدا بزنی دیروز جلوی ایستگاه دروازه شمیران منتظر بابا علی جان بودم که دیدم راننده ای برای سوار کردن دو مسافر ایستاد هر دو مسافر دختر بودند و احساس کردم که راننده علاوه بر مسئولیتش که مسافرکشی بود نیم نگاهی اضافه تر هم بر دختر ها داشت و همین هم باعث شده بود که با اینکه مسیرش به مقصد دختر ها نمی خورد بایستد و به تماشایشان بپردازد و این مرا عصبی و حتی غمگین کرده بود (هر وقت که برخورد آدم ها با هم را غیر انسانی می بینم کمی غمگین می شوم ) راننده با ته لبخندی چندش آور محو دختر ها بود و متوجه...

پسرم سلام   شب از نیمه هم گذشته است دارم عکس های خودم و بابا جانم را نگاه می کنم عکس های مسافرتمان پیک نیک هایمان تولد هایمان و .... توی همه ی عکس ها بابا کنار من است انگار گم می شوم اگر کنارش نباشم اگر دستش توی دستم یا دور بازوویم و یا گردنم و یا توی عکس های نشسته مان روی زانویم نباشد توی همه ی عکس ها هر دو خندیده ایم و من امشب حال خوبی ندارم بابا هنوز توی عکس ها می خندد من اما صورتم و دست هایم که می نویسند خیس از اشکند دلم برای بابایم تنگ شده است امیر حسام ... توی همه ی عکس ها ته نگاه مرا اگر دنبال کنی شاد است اما کمی هم شرم دارد آخر توی همه ی این وقت ها دلم می خواست محکم بچسبم به بابایم اما رویم نمی شد بابا این را می دانست ...

پسر نازم سلام   امروز من و شما و بابا علی جان به همراه مامان جون و دایی حامد رفتیم دلفیناریوم(پارک دلفین ها)برج میلاد به ما خیلی خوش گذشت اما بابا علی جان و شما مدام در حال قدم زدن و جا عوض کردن بودید و نمی دانم چرا نمایش شیرهای آبی و دلفین ها تنها چند دقیقه توانست توجه ات را جلب کند و بعد از آن به کنجکاوی در محوطه و قدم زدن و دویدن دور استخر گذشت بابا علی جان می گوید خیلی خوش گذشته است و من هم باورم می شود خصوصا وقتی که چشمم به آفتاب سوختگی گردن و بینی و پیشانی اش می افتد که زیر افتاب سوزان هر گوشه که چشم می انداختم با پسرکش مشغول راه رفتن یا دویدن بود دوستت دارم پسر شیطون و بازیگوش من + نوشته شده در جمعه پنجم اردیبهشت ۱۳۹۳ ...

پسرم سلام   امشب خانه عمو حسن دعوت بودیم و آنقدر گفتیم و خندیدیم که لپ هایمان درد گرفت شب خوبی بود و خوش گذشت عمو احمد و خاله سمیه و گل دختر هم آمدند مصطفی و مریم هم بودند و از همه مهم تر رضا علی حسین (به خدا اسمش همین است و همه همین صدایش می زنند گوش که عادت می کند درست می شود )و همسرش (اسم گلت چیه)هم بودند که همین باعث شد حسابی بخندیم البته با هم نه به هم شاید روزی داستانش را برایت تعریف کردم برای زهره زن عمو حسنت کتاب هدیه بردم امیدوارم که بخواند و استفاده کند اولین باری بود که جایی کتاب هدیه می بردم و می خواهم از این به بعد به فراخور شخصیت میزبان باز هم کتاب هدیه ببرم پسر عزیزم از وقتی رفتیم تا آخرهای شب که برگشتیم فقط و فقط ...

پسرم سلام   امروز با بابا علی جان در حال دور زدن بودیم که دیدیم استخر نزدیک خانه اولین روزی است که افتتاح شده است دو سالن مجزای زنانه و مردانه دارد و بسیار هم بزرگ و زیبا و تمیز است فرصت را از دست ندادیم و خواستیم اولین کسانی باشیم که توی این آب زیبا و بدون کلر در اولین روز افتتاح قدم می زنیم سریع به خانه برگشتیم و آماده شدیم برای رفتن به استخر البته من نتوانستم همراهتان بیایم و شاید فردا همراهتان شدم پسر عزیزم بابا علی جان تعریف کرد که چطور خوش گذراندی و مدام از آب بیرون می آمدی و توی آب شیرجه می زدی و انگار نه انگار که این اولین باری است که به استخر می روی و تنها دو سال داری وقتی هم که امدی حسابی رنگ و رویت عوض شده بود و معلوم بود...

پسر عزیز من سلام   دیشب رفتیم خانه بابا بزرگ و مامان بزرگ تا روز زن را تبریک بگوییم و هدیه ای را که برایشان گرفته بودیم را بدهیم به مامان برزگ جانت خیلی خوب بود و خوش گذشت و شما پسر نازنینم توانستی عمه اکرم را هم ببینی عمه سمیه و ملینا هم آمده بودند و طاهره و عمو احمد هم بودند نمی دانم چرا اما مدام ملینا را می زدی و قربان صدقه و نوازش و پرت کردن حواس و اخم و دعوا و بی توجهی هم هیچ کدام فایده ای نداشت کمی نگرانم نمی دانم طبیعی است یا به خاطر آموزش ناصحیح خودم درباره ی حنانه و رقیه است خدا خودش کمک کند +وقتی جای پنجه ها و گاز های بچه های بزرگ تر را روی صورتت می بینم دلم یک حالی می شود آخرین بار یادت دادم که امیر حسامم اگر از این به...